Saçlarımı rüzgâra veren sensin,
Yüreğime kederi, gözlerime nemi…
Dumanı ciğerlerime böyle delice çekmem,
Öyle dalıp da kendimden geçmem,
Senden hep senden…
Neden tüm seslenişlerim hüzün kokuyor?
“Ey” diyorum ardı gelmiyor.
Tâkatsiz, pejmürde…
Öylece bekliyorum,
Ölesiye bekliyorum!
Bir haber olmadı bir selam…
Senden ah senden…
