Her adımın bir şey yazdırır, bir şey sildirir! Arınma yolundasın! Haydi, yenile “imanını”, çoğalt “zikrini”, güzelleştir “tövbeni”, dirilt…
“Davete icabet sünnettir!” fakat bu defa, “Durmasın gelsin!” diyor Rahman! Şimdi elde mi gitmemek, tavırsız kalmak elde mi?
Haydi, kopar at, boynundaki şeytan urganlarını! Koş, bu “hayati” yağmura… Sahihleştir akideni, salihleştir amellerini, ululayarak Rabbini!
“Kolayına geldiğince oku”, O’nun zikrinden. “Tefekküre dal”, haşyet içinde! “Tenzih ederek” yücelt, iki büklüm ol! Hamdederek doğrul! Yine “tenzih” ederek ulula, koy alnını yere! Yine Rabbini ululayarak otur! O’na “feda et”, malı, bedeni, canı, “Selam et!”, Resulüne ve salih kullarına… Şahitliğini yenile, imanına… Ve “selam et” “silenlere”,“yazanlara”.
Şimdi aç ellerini, dile O’ndan ne dilersen, dile O’ndan ne dilersen, dile…
