siz orda öyle dururken selvi
güller içinden gülüşüyle sıyrılan
siz öyle gözlerime dolarken mai
renkler içinden b/akışıyla parlıyan
bu gamsızlık kimden vergidir
yahut ben gafil bir mecnun muyum
nerdeyse yıl oldu civarınızda
gözlerim size tevdi
ölümüm
ölümüm gelene dek size adandım,
bilmem ilginizi çekti mi
çalayağmur saçlarım var
yola düş/kün ayaklarım
kederimi ifade için
sararttım dişlerim
suyun gideremediği kirler edindim
ölümüm
ölümüm gelene dek sizi ağladım
bilmem rahat-sız mı ettim
…
nutkumu kesmem gerek ölmem
ve oturmalı ölmem gediğine
içimde hazırladığınız
bühtan bir cinayet değil bahsedilen
fark etmeden öldürdüğünüz biri
fark etmediğiniz içindir ölen
her şey kaçıyor kendine koşandan
ben ölümden
siz benden
ölüm ve aşk birbirinden
hep birbirinden
….
“aslında
bir söz vardı
sana diyeceğim
gel gör ki içimde kaldın”
ölüme tutuldum kaçarken aşka.
Kelimeler mızraklı bir ok gibidir..ve gideceği yeri her zaman olmasa da bilir…
Bir çok itham bir çok infazlı bir yaşam sürmecinde uzun zaman oldu mızrakları göğüsleyeli…kaçmaya yada korunmaya çalışmak yersiz vede gereksizdi ardı arkası hiç kesilmeyen hiddetli savruk ithamlardan..ve getireceği onulmaz yaralardan…
çok şeyler barındırıyor bu şiiriniz bağrında….
tebrik ederim kaleminizi…..:)
Malum bir şey ki şiir (eğer bu şiirse) okurun anladığı şeydir. Eğer beğendirebildikse ne mutlu bize
‘ölüme tutuldum kaçarken aşka.’
_ve gerisi bir muamma _
kalemin güçlendikçe hiseddişimiz artıyor ustad.çok güzel bir şiir zihnine sağlık.
Eyvallah şéğım