Beslemeler:
Yazılar
Yorumlar

Temmuz, 2009 için Arşiv

Tut

.
Son kaya iniyor kuyu aydınlanıyor
Ses insanın derinlerde parlayan
Son isyan denemesi oluyor güzel
İçimde yaman tutuk bir şair doğuyor
Tut elimden
Dosta düşmana karşı bir iyi konuşayım
Tut
Kulede saat kırılmasın
Geyikler sağır
Rüyalar boğuk olmasın
.
Son kral ağlıyor, üstünde son kuş yoruluyor
Halkın kayıp annelere karşı saygısı yok
Tut elimden
Düşen tüyleri toplayalım
Tut
İsimsiz çocuk ağlamasın
Kuyuda ışık sönmesin
Kırk oda içiçe dönmesin
Halâyıklar sağır
Dualar boğuk olmasın
.
Son insan yürüyor
Tut elimden [...]

Yazının Tamamını Oku »

James Abbot McNeill Whistler – Harmonie in Blau und Silber: Trouville
.
.
.
kanatları çekilmiş bir güvercin için gök
cenaze yakınıdır üzgün görünmek ister
kerbela gazisi bir askerdir çünkü o
yorgundur yaralıdır aşka bürünmek ister
.
şimdi söyle kıraç bulut ne yer ne içersin gökte
haskadın civciv boğar öz dediğin üveyi
aranan kan
kimbilir kimin damarlarını süslüyor şimdi
ve bilir misin insana bir saldırıdır dişlerinin olmaması
ve göktür [...]

Yazının Tamamını Oku »

İşte gidiyorum

Ömrümün son faslındayım artık. Üstüme sarsak bir ağırlık çöktü. Büyük randevunun acı zili çalındı kulağıma. Söylenmedik sözlerin hasreti yapıştı dudaklarıma. Hey dünyadakiler duyuyor musunuz? Ben ölüyorum! Nefesim kesiliyor. Ayaklarımdan başlayarak canım çekiliyor. Ana, baba, bacı, gardaş yetişin! Hala, teyze, amca, dayı koşuşun! Ayrılık hüznünün acıklı şarkısı çalıyor kulaklarıma. Zamansız bir uykuya dalıyorum şimdi.
.
Ah! Nasıl [...]

Yazının Tamamını Oku »

.

sevda pınarlarıdır tükenmez suları
ulu çınarlardır eskimez genişler
uzun kavaklardır yaprakları gür
yarar gökyüzünü karışır buluta
yağmur olup yağsam, düşsem avucuna
türkülere dolsam, konsam dudağına..
bir avuç kül oldum, savruldum bahçeye
uzaktayım şimdi gül denizlerinde
düşlerine girdim, bir atlı oldum
açılınca kapım yıldızlı göğe
yaslandım duvara bir türkü tutturdum
mahpusun içinde bir koca yürek
.
Hüsnü Arkan – Bir Yalnızlık Ezgisi
.

Dinlemek için tıklayabilirsiniz.

Yazının Tamamını Oku »

Josef Albers – Genel Çağrı
.
.

Kendinden birşeyler kattın
Güzelleştirdin ölümü de
Ellerinin içiyle aydınlattın
Ölüm ne demektir anladım
.

Yer değiştiren ben değildim
Farklılaşan sendin
Sendin bana gelen aynalarla
Sendin bana gelen sendin
.

Artık ölebilirdim
Bütün İstanbul şahidim
Ben kandan elbiseler giydim
Bundan senin haberin var mı
.
(1959, Şubat)
Sezai Karakoç – Körfez

Yazının Tamamını Oku »