Josef Albers – Genel Çağrı
.
.
Kendinden birşeyler kattın
Güzelleştirdin ölümü de
Ellerinin içiyle aydınlattın
Ölüm ne demektir anladım
.
Yer değiştiren ben değildim
Farklılaşan sendin
Sendin bana gelen aynalarla
Sendin bana gelen sendin
.
Artık ölebilirdim
Bütün İstanbul şahidim
Ben kandan elbiseler giydim
Bundan senin haberin var mı
.
(1959, Şubat)
Sezai Karakoç – Körfez
Ben çiçek gibi taşımıyorum göğsümde aşkı
Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum
Gelmiş dayanmışım demir kapısına sevdanın
Ben yaşamıyor gibi yaşamıyor gibi yaşıyorum
Ben aşkı göğsümde kurşun gibi taşıyorum
çok çok güzeldi dost….
sezai karakoç ummanından tattırdığınız bu şiir için teşekkürler…..
“Şiir günlük konuşma dilimiz” der üstad. Bugün de biraz böyle oldu, olsun. Selamette kalın inşalah